Armoede

1 op 5 Belgen riskeert in armoede of sociale uitsluiting terecht te komen

Wanneer het om armoede gaat kijken we vaak naar het buitenland, naar ontwikkelingslanden in Afrika of andere gebieden en regio’s in Azië waar de mensen in armoede leven. Studies leren ons dat we veel te vaak naar het buitenland kijken wanneer het over armoede gaat.

15 procent van de Belgen leeft onder de armoedegrens

Ons eigen land wordt veel te vaak over het hoofd gezien. Studies leren ons dat er in België ongeveer 15 procent van de Belgen onder de armoedegrens leeft en dat ongeveer 1 op 5 Belgen het risico loopt om in armoede terecht te komen of uitgesloten te worden op sociaal vlak. Vooral jonge mensen worden nog harder getroffen door de armoedegrens. In Brussel bijvoorbeeld leven van alle jongeren tussen 15 en 24 jaar onder de armoedegrens.

Maar wat is die armoedegrens nu precies?

Wel, in ons land ligt de “geschatte” armoedegrens momenteel op 1.074 euro per maand voor een alleenstaande persoon en op 2.256 euro per maand voor een gezin van twee volwassenen en twee kinderen. Uitgerekend komt dit neer op ongeveer 60 procent van het gemiddelde maandinkomen. Van alle Belgen haalt 15 procent die bepaalde “grens” dus niet.

Een andere studie bracht aan het licht dat maar liefst 5 procent van alle Belgen hun basisbehoefte niet kunnen vervullen. Dit betekent dus dat ze leven in omstandigheden waarbij ze weinig of geen verwarmde woning hebben en dat ze ook nooit verlof kunnen nemen. Van de totale bevolking in ons land loopt ongeveer 21 procent of uitgerekend zo’n kleine 3 miljoen Belgen het risico om in armoede terecht te komen of om op sociaal vlak uitgesloten te worden. Dit is duidelijk te zien aan de cijfers van het aantal mensen dat een leefloon krijgt. Vorig jaar steeg dat cijfer met 4,1 procent. Bij jongeren die jonger zijn dan 25 jaar is dat cijfer nog groter. Onrustwekkend toch?

Ligt het aan het beleid van de regering?

Een vijftal jaar terug drong de Europese Unie er op aan om het totaal aantal armen in de EU te verminderen tot 20 miljoen. Sinds het vooropstellen van de EU 2020-doelstelling kwamen er maar liefst 4,5 miljoen armen bij in de Europese Unie. Missie niet geslaagd dus.

Het Federaal Jaarboek ‘Armoede in België’, dat de voorgaande cijfers bekend maakte, schuift voor een deel de schuld in de schoenen van de regering. Volgens het Federaal Jaarboek zou het van groot belang zijn om in te grijpen in de kosten waarmee de gezinnen wekelijks, maandelijks of jaarlijks te maken krijgen. Huur, onderwijs, zorg en kinderopvang zijn hier slechts enkele voorbeelden van.

In het begin van dit jaar zouden ongeveer 50.000 jongeren zonder een inkomen gevallen zijn, doordat de wachtuitkering afgeschaft werd. Afwachten wat het armoederapport van volgend jaar zal brengen … 

Waarom is Afrika zo arm?

De armoede in Afrika is in de verste verte niet te vergelijken met de armoede in de westerse wereld. In Afrika ben je arm als je weinig geld, voedsel en kleding hebt om een degelijk leven te kunnen leiden. Maar toch nog genoeg zaken hebt om dood te gaan. Dat is ook de armoede in Afrika: het is een zaak op leven en dood.

Ondervoeding door te weinig voeding

Miljoenen mensen hebben te maken met ondervoeding doordat ze niet genoeg voeding kunnen kopen of gewoon omdat er te weinig voedsel beschikbaar is om iedereen te kunnen bedienen. Wanneer je niet de nodige stoffen zoals bijvoorbeeld eiwitten op regelmatige basis inneemt, dan ga je je al gauw moe en slap voelen. Daaruit vloeit dan voort dat je geen zin meer hebt om te werken of om naar school te gaan en er opdrachten te maken en zaken bij te leren. Naarmate de tijd vordert wordt je ziek en dreig je te sterven als je niet de nodige medische zorgen toegediend krijgt. De beelden die we vaak op het nieuws zien van kinderen met opgezwollen buikjes is te wijten aan het tekort aan eiwitten. Dit heeft een rechtstreekse invloed op de groei en de ontwikkeling van de kinderen. Ook de hersenen worden beschadigd.

Meer dan 38 miljoen mensen leven in armoede

Over het hele Afrikaanse continent leven momenteel ongeveer 38 miljoen mensen in armoede. Vooral in het Zuiden van het continent en in de “hoorn” van Afrika is de situatie werkelijk schrijnend. De “hoorn” van Afrika zijn de landen Ethiopië en Eritrea. In beide landen samen leven ongeveer 75 miljoen inwoners waarvan er maar liefst ongeveer 16 miljoen in totale armoede leven.

Wat zijn de oorzaken van de armoede?

Eén bepaalde reden voor de armoede in Afrika is er niet. Doorheen de jaren heeft het continent te maken gekregen met verschillende zaken waaruit de armoede ontstaan is. De droogte is daar zeker één van. Heel veel mensen, voornamelijk boeren, kunnen weinig tot geen gewassen kweken en telen doordat de grond veel te droog is. Daarom is er ook een voedseltekort. Verder heeft Afrika ook het ongeluk dat het te maken krijgt met barre natuurlijke omstandigheden. Grote gebieden zijn ongeschikt om er aan landbouw te doen omdat het er te droog is en de aarde door de warmte verschroeit.

Een tweede oorzaak van de armoede is het slechte bestuur van de voorbije regeringen. Datgene wat de regering van een land moet doen, hebben de voorbije regeringen in Afrika de voorbije jaren niet gedaan: zorgen voor de bevolking. Zaken zoals een goed wegennet, openbare transportmiddelen, opslagplaatsen voor voedsel, … Als er dan al eens voldoende voedsel is of een overschot aan voedsel, dan kan het niet naar de plaatsen gebracht worden waar het moet zijn.

Onafhankelijkheid was voor veel landen een keerpunt

Een derde en laatste oorzaak is het kolonialisme en de gevolgen daarvan. In de jaren 1900 was het Afrikaanse continent verdeeld in landen die deel uitmaakten van grootmachten zoals Groot-Brittannië, Spanje, Portugal, Frankrijk, Duitsland, Italië, … Maar na de tweede wereldoorlog besloten steeds meer landen om onafhankelijk te worden, zonder dat ze hier op voorbereid waren of er de kennis en de juiste mensen voor hadden. Sindsdien is het met veel landen bergaf gegaan, ook met meer “ontwikkelde” landen zoals bijvoorbeeld Algerije, dat sinds z’n onafhankelijkheid voortdurend in oorlog is. Je zou dus kunnen stellen dat de onafhankelijkheid voor veel Afe landen een schot in de eigen voet was.  

Bronnen: http://europa.eu/index_nl.htm http://www.ordederapothekers.be/default.aspx