Mensenrechten

Schending van de mensenrechten is in Noord-Korea dagelijkse kost

Noord-Korea, het land dat geleid wordt door de “grote leider” Kim Jong-Un, kwam onlangs nog in het nieuws bij ons nadat Tom Waes voor z’n programma “Reizen Waes” er op bezoek ging. Noord-Korea was één van de landen die Waes koste wat het kost wou bezoeken. Over Noord-Korea worden regelmatig verhalen verspreid waarvan geen enkel Westers land graag zou willen dat zo’n verhalen verspreid worden.

Schending van de mensenrechten

Een van de verhalen die vaak de ronde doet, is het feit dat de mensenrechten in Noord-Korea geregeld geschonden en dus overtreden worden. Onlangs nog bleek dat dit wel degelijk het geval was uit een rapport dat verspreid werd door de Verenigde Naties. Het rapport, dat ongeveer 400 pagina’s dik is en waar er meer dan 250 verschillende getuigen aan het woord komen, toont aan dat de toestanden in Noord-Korea werkelijk onbeschrijflijk zijn. In het rapport maken de onderzoekers zelfs even de vergelijking met Nazi-Duitsland, om maar niet te stellen hoe erg de situatie wel moet zijn.

Opgesloten in Kwan-Li-So’s

Voor het rapport onderzocht een onderzoekscommissie van de Verenigde Naties gedurende één jaar lang satellietbeelden en ondervroegen ze dus ook een groot aantal getuigen. Tussen de getuigen zaten verschillende vluchtelingen die ontsnapt waren uit gevangeniskampen waar ze vreselijke zaken hebben gezien of meegemaakt. Zo getuigde een anonieme vrouw die een tijd in één van de Kwan-Li-So’s, de gevangenis, verbleef, dat ze haar eigen pas geboren kind moest verdrinken omdat het kind afkomstig zou zijn van een Chinese vader.

Op dit moment zouden er volgens een studie ongeveer 80.000 à 120.000 mensen opgesloten zitten in één van de vele Noord-Koreaanse gevangenissen, zonder medeweten van de buitenwereld. Daarnaast zouden er ook al duizenden mensen gestorven zijn door hongersnood of door executie.

De meeste politieke gevangen in Noord-Korea worden overgebracht naar de gevangeniskampen waarvan de buitenwereld niet eens weet dat ze bestaan. Daar worden ze voor de rest van hun leven vastgehouden, gefolterd en krijgen ze werkstraffen. Volgens het V.N. rapport zouden er momenteel nog vier gevangeniskampen open zijn, maar zouden er het ook meer kunnen zijn.

Grens oversteken is dé kans op vrijheid

Alle voorgaande feiten boezemt bij veel Noord-Koreanen angst in. De laatste jaren probeerden al duizenden Noord-Koreanen de grens over te steken naar buurland Zuid-Korea om er een beter leven te beginnen. Sinds 1953 zouden al ongeveer 25.000 Noord-Koreanen een poging gewaagd hebben om de grens over te steken, terwijl het eigenlijk ten strengste verboden is om dit te doen.

Weinig verbeteringen in het vooruitzicht

Wat de toekomst betreft zijn er weinig verbeteringen in het vooruitzicht. Het Internationaal Strafhof in Den Haag bijvoorbeeld zal weinig tot niks kunnen doen aan de huidige situatie in Noord-Korea. Dit komt omdat China een bondgenoot is van Noord-Korea en tevens ook in de Veiligheidsraad zit en dus zijn veto kan gebruiken. China stuurt overigens jaarlijks honderden Noord-Koreaanse vluchtelingen terug naar Noord-Korea waar ze vervolgens gestraft en mishandeld worden.  

De mensenrechten: hoe, wat, waar en wanneer?

De mensenrechten zijn de rechten waarop iedereen, van eender welk geslacht, welke afkomst, welke nationaliteit, welke geloofsovertuiging, wettelijke status of andere kenmerken aanspraak kunnen op maken.

De belangrijkste personen bij het tot stand komen van de rechten van de mens waren verschillende joodse organisaties die geen deel uitmaakten van de Amerikaanse regering. Verder werkten er ook verschillende mensen zoals Eleanor Roosevelt, John Humphrey, René Cassin en nog enkele anderen aan de teksten voor de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens.

Er zijn die verschillende “generaties” mensenrechten

Veel mensen kennen het begrip mensenrechten, maar weten vaak niet welke mensenrechten er nu concreet bestaan. Alle verschillende mensenrechten worden meestal in drie verschillende categorieën of “generaties” onderverdeeld:

De eerste categorie zijn de burgerrechten en de politieke rechten. Deze worden vaak ook de klassieke grondrechten genoemd. Het recht op vrijheid van meningsuiting en het recht om zelf je godsdienst te kiezen zijn hier twee voorbeelden van. Ook het recht op leven behoort tot deze generatie.

De tweede generatie zijn de economische, sociale en culturele rechten. Deze groep rechten legt vooral de nadruk op de sociale rechtvaardigheid binnen de maatschappij. Enkele concrete voorbeelden van deze generatie is het recht op voedsel, het recht op inkomen, het recht op onderdak en het recht op scholing. Deze categorie werd samen met de eerste categorie vastgelegd in het jaar 1948, in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens.

De derde en laatste categorie mensenrechten is de categorie collectieve rechten. Deze rechten werden vastgelegd tijdens de dekolonisatie in Afrika en Azië waarbij heel wat verschillende staten eisten dat ze recht op zelfbeschikking en recht op beheer van eigen grondstoffen kregen. Bovendien eisten ze ook een eerlijke welvaartsverdeling voor de eigen natie waarin ze leefden.

Toch ontbreken er een paar rechten…

In de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens ontbreken er echter enkele belangrijke rechten. Zo wordt er bijvoorbeeld niet gesproken over de doodstraf, de vrijheid van de drukpers, het recht op staken, het recht om een eigen taal en naam te gebruiken, de bescherming van vrouwen tegen geweld en de bescherming van kinderen tegen kinderarbeid die schade kan berokkenen.

Deze rechten werden later wel opgenomen in het internationaal recht.